Protestantse Kerk in Nederland
Protestantse gemeente Wommels-Hidaard
 
 
kerkblad kerkblad
(Tijdens de dienst van 10 juni las ik een verhaal voor naar Oscar Wilde. Veel mensen zeiden me dat ze het zo'n mooi verhaal vonden. Daarom hieronder, in plaats van een regulier hoofdartikel, nogmaals dit verhaal.)
 
DE REUS DIE ALLEEN AAN ZICHZELF DACHT
Iedere middag wanneer de kinderen uit school kwamen, gingen ze spelen in de tuin van de Reus. Het was een grote, prachtige tuin, met zacht, groen gras, bloemen, en met perzikbomen die in de lente bloesems droegen en rijke vruchten in de herfst. Vogels in de bomen vloten zo lieflijk dat de kinderen steeds weer hun spel onderbraken om naar ze te luisteren. 'Wat zijn we hier toch gelukkig!' riepen ze elkaar toe.
 
Op een dag kwam de Reus terug. Hij was zeven jaar op bezoek geweest bij een vriend.
Toen hij aankwam, zag hij de kinderen in de tuin spelen. 'Wat doen jullie hier?' riep hij nors, en de kinderen maakten dat ze weg kwamen. 'Mijn eigen tuin is mijn eigen tuin', zei de Reus, 'en niemand mag erin spelen behalve ikzelf.'
Daarom bouwde hij er een hoge muur omheen en zette er een bord bij:
 
STRENG VERBODEN TOEGANG
 
De arme kinderen hadden nu nergens meer een plek om te spelen en zwierven treurig rond buiten die muur.
Toen werd het lente en overal in het land zag je bloesems en vogeltjes. Alleen in de tuin van de Reus, die alleen maar aan zichzelf dacht, was het nog winter. De vogels hadden helemaal geen zin om er te zingen, omdat er geen kinderen waren, en de bomen vergaten te bloeien.
De enigen die het prettig vonden waren de Sneeuw en de Vorst. 'De Lente heeft deze tuin vergeten', riepen ze, 'dus wij kunnen hier het hele jaar blijven.' Alles bleef wit.

 
'Ik begrijp maar niet waar de Lente blijft,' zei de Reus. Hij zat achter het raam en staarde naar zijn koude, witte tuin. Maar de Lente kwam niet, en de Zomer evenmin. De Herfst schonk gouden vruchten aan elke tuin, maar de tuin van de Reus gaf hij er niet één. 'Want hij denkt alleen maar aan zichzelf', zei de Herfst. Daarom was het daar altijd Winter.
 
Op een morgen lag de Reus op zijn bed. Hij hoorde een vogel zingen; het klonk als de mooiste muziek van de wereld. En het rook naar Lente. Hij keek naar buiten.
En zag een wonderschoon schouwspel. Door een klein gat in de muur waren de kinderen de tuin ingekropen en ze zaten op de boomtakken. De bomen waren blij de kinderen te zien, ze tooiden zich met bloesems. Vogels kwetterde vrolijk en bloemen sprongen open.
Het was zo'n liefelijk tafereel, maar in één hoek van de tuin was het nog altijd winter. De verste hoek; er stond een kleine jongen. Hij was zo klein dat hij niet bij de boomtakken kon, hij liep maar om de stam heen en huilde tranen met tuiten. De arme boom zat nog onder de sneeuw en ijzel.
 
Het hart van de Reus smolt, terwijl hij door het venster keek. 'Ik heb altijd alleen maar aan mijzelf gedacht', zei hij. 'Nu weet ik waarom de Lente hier niet wilde komen. Ik zal die arme kleine jongen in de top van de boom zetten en dan zal ik de muur afbreken en mijn tuin zal voor altijd een speeltuin voor de kinderen zijn.' En meteen sloop hij naar beneden en liep de tuin in.
Maar toen de kinderen hem zagen, werden ze zo bang dat ze er onmiddellijk vandoor gingen, en in de tuin werd het weer winter. Alleen de kleine jongen rende niet weg; door de tranen in zijn ogen zag hij de Reus niet aankomen.
Zo zachtjes als hij maar kon kwam de Reus dichterbij en hij nam hem voorzichtig in zijn hand en zette hem hoog in de boom. En de boom begon meteen te bloeien en de kleine jongen strekte beide armpjes uit en sloeg ze om de hals van de Reus en hij kuste hem.
 
En toen de andere kinderen zagen dat de Reus geen boze Reus meer was, kwamen ze weer aangerend, en met hen kwam de Lente.

 
'De tuin is nu van jullie, lieve kinderen', zei de Reus, en hij nam een grote bijl en sloeg de muur aan stukken.
Ze speelden de hele dag en 's avonds kwamen ze afscheid nemen van de Reus. Maar de kleine jongen was er niet meer. Niemand wist waar hij was.
Iedere middag na schooltijd kwamen de kinderen bij de Reus spelen. Maar de kleine Jongen verscheen nooit meer. De Reus was erg aardig voor de kinderen, stuk voor stuk, maar toch verlangde hij verdrietig naar zijn eerste kleine vriend. 'Wat zou ik hem graag willen zien.'
 
Jaren gingen voorbij en de Reus werd oud en zwak. Hij keek naar zijn tuin en zei: 'Ik heb veel mooie bloemen, maar de kinderen zijn het mooiste van allemaal.'
Op een wintermorgen keek hij uit het raam. Hij had geen hekel aan de Winter meer, want dat is de Lente die slaapt; de natuur rust uit. Plotseling wreef hij zijn ogen uit, en zag iets heel bijzonders. In de verste hoek van de tuin stond een boom, helemaal bedekt met parelwitte bloesems. Zijn takken waren van goud, er hingen zilveren vruchten aan, en onder de boom stond de kleine jongen van wie hij zo was gaan houden.
 
Dolblij ging de Reus naar beneden, de tuin in. Bij het kind gekomen, werd zijn gezicht rood van woede en hij zei: 'Wie heeft het gewaagd jou te verwonden?' Want in de handpalmen van het kind stonden de sporen van twee spijkers, en sporen van twee spijkers waren ook zichtbaar op beide voetjes. 'Wie heeft het gewaagd jou te verwonden?' riep de Reus uit. 'Zeg het mij, dan zal ik hem doden met mijn zwaard.'
'Nee, nee', zei het kind, 'want dit zijn de wonden van de liefde.'
 
'Wie ben jij?' vroeg de Reus, en een vreemde huiverig beving hem. En het kind glimlachte naar de Reus en zei tegen hem: 'Eens heb jij mij in jouw tuin laten spelen, vandaag mag jij met mij mee naar mijn tuin.'
En toen de kinderen die middag de tuin in holden, vonden ze de Reus, liggend onder de boom, dood, bedekt met witte bloesems.

 
 
terug
 
 
 
 
Kerkdienst

26 juni
tentdienst in Easterein
10 uur
Voorganger: 
ds. D. Wijmenga

M.m.v. Corps Wilhelmina en gitaar

Deze dienst wordt niet opgenomen en is dus niet te volgen via de livestream








De diensten zijn ook te volgen via:
Kerkdienstgemist
 
 
Activiteiten "it Bynt"


Klik hier.
 
Een bakje koffie doen


Elke dinsdagmorgen staat van 10.00 tot 11.30 uur de koffie voor u klaar in It Bynt of in de toren van de Jacobikerk! Welkom!
 
Oproep voor de jeugd

 
Rock Solid

 
Update vanuit het jeugdwerk

Klik hier.
 
Privacyverklaring

        (klik op de afbeelding)
 
Historie Gereformeerde Kerken
Historisch overzicht over de voormalige Gereformeerde Kerk te Wommels.
(klik op de afbeelding)
 
Activiteitencommissie "it Bynt" nu ook op facebook!
Like en volg de facebooksite van de activiteitencommissie van "it Bynt". 
(klik op de afbeelding)
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.