Protestantse Kerk in Nederland
Protestantse gemeente Wommels-Hidaard
 
 
kerkblad kerkblad
Het nieuwe jaar is al weer enkele weken oud. Voor de radio en de televisie kunnen we nog regelmatig gesprekken horen over goede voornemens en verwachtingen voor het nieuwe jaar. Dat is ons als mensen een beetje eigen: vooruit kijken. Wat zal de toekomst ons brengen?
Eén ding is zeker we mogen geloven dat we als gezegende mensen onderweg zijn iedere dag weer. Maar in deze tijd is er ook in toenemende mate de vraag: waar gaat het naar toe met deze wereld, met de kerk en met ons eigen leven?   Vragen te over als het gaat om allerlei veranderingen. Jongeren en jonge gezinnen lopen net als ouderen met veel onzekerheden rond. Zorgen te over als het gaat om de kinderen, kleinkinderen en onszelf want we beseffen meer en meer dat we kwetsbare mensen zijn.
We mogen geloven dat ons leven ligt in de hand van God als een kostbaar en kwetsbaar mens! Dat belijdt de Prediker en dat mogen wij met hem belijden. De Prediker heeft soms een wat donkere kijk op het leven maar hij is wel realistisch. Het lijkt in Prediker 9 wel of hij niet los kan komen van het verleden en het oude en vertrouwde. Dat is voor ons herkenbaar misschien.
Ondanks zijn toonzetting in de eerste verzen leert de Prediker ons geen pessimisme. Juist omdat we ons moeten realiseren dat ons leven eigenlijk maar kort is en dat ons leven hier op aarde vergankelijk is. Daarom wekt de schrijver ons op om van het alledaagse bestaan vooral te genieten, het leven te beleven en de mogelijkheden te gebruiken die we gekregen hebben. …….Om dat te realiseren kunnen we onze handen het komende jaar wel eens vol hebben. Genieten en het vele mooie kunnen zien en de goedheid van het leven kunnen ervaren is een gave van God. Maar ook ons handelen, ons doen, ons werken. Dan gaat het om datgene wat onze hand vindt……niet wat onze hand graait, grijpt of vasthoudt……….
Treffend hoe de Prediker ons eigenlijk op de handen wijst. Eerst spreekt hij over de hand van God. Dan spreekt hij over wat wij met onze handen mogen doen. Eten, drinken en ons kleden. Een knuffel geven aan een kind, de hand van een geliefde vasthouden en handelend in de wereld staan. In een gebroken wereld zijn dat momenten van geluk. Maar het zijn ook momenten om vanuit ons hart met onze handen cultuur scheppend en op kerkelijk erf bezig te zijn, mee bepaalt door onze visie en identiteit.
We hoeven het allemaal niet alleen te doen. De Prediker spreekt over Gods handen en onze handen. Hij belijdt en dat mogen wij met hem doen, dat ons leven in Gods hand rust en dat betekent dat we ons leven en alles wat zich daarin afspeelt, aan Hem mogen toevertrouwen. Ons leven toevertrouwen aan God betekent los kunnen laten wat ons belemmert in ons mens zijn zoals God dat bedoeld heeft. De kunst van het los laten is geen sprong in het duister want God vraagt het van ons en geeft ons er de basis voor. Hij laat niet los wat Zijn hand begon…….. God is de grote beeldhouwer van ons leven dat in zijn hand ligt. Met zijn handen is Hij rusteloos bezig om met “het ruwe materiaal” dat wij zijn, unieke mensen te maken naar zijn beeld. Loslaten is een beetje sturen om ruimte te maken voor God en vol vertrouwen ons leven in zijn handen te leggen.
Hij legde zijn rechterhand op mij: dat is de grond onder onze voeten op de weg die we gaan in 2020. We mogen onze hand in Gods hand leggen en loslaten, dat is de inzet van vertrouwen. Zo mogen we gaan, genieten en werken al wat onze hand vindt om te doen.
Wij wensen kinderen, jongeren en ouderen veel levensvreugde onder de beschermende handen van GodHet nieuwe jaar is al weer enkele weken oud. Voor de radio en de televisie kunnen we nog regelmatig gesprekken horen over goede voornemens en verwachtingen voor het nieuwe jaar. Dat is ons als mensen een beetje eigen: vooruit kijken. Wat zal de toekomst ons brengen?
Eén ding is zeker we mogen geloven dat we als gezegende mensen onderweg zijn iedere dag weer. Maar in deze tijd is er ook in toenemende mate de vraag: waar gaat het naar toe met deze wereld, met de kerk en met ons eigen leven?   Vragen te over als het gaat om allerlei veranderingen. Jongeren en jonge gezinnen lopen net als ouderen met veel onzekerheden rond. Zorgen te over als het gaat om de kinderen, kleinkinderen en onszelf want we beseffen meer en meer dat we kwetsbare mensen zijn.
We mogen geloven dat ons leven ligt in de hand van God als een kostbaar en kwetsbaar mens! Dat belijdt de Prediker en dat mogen wij met hem belijden. De Prediker heeft soms een wat donkere kijk op het leven maar hij is wel realistisch. Het lijkt in Prediker 9 wel of hij niet los kan komen van het verleden en het oude en vertrouwde. Dat is voor ons herkenbaar misschien.
Ondanks zijn toonzetting in de eerste verzen leert de Prediker ons geen pessimisme. Juist omdat we ons moeten realiseren dat ons leven eigenlijk maar kort is en dat ons leven hier op aarde vergankelijk is. Daarom wekt de schrijver ons op om van het alledaagse bestaan vooral te genieten, het leven te beleven en de mogelijkheden te gebruiken die we gekregen hebben. …….Om dat te realiseren kunnen we onze handen het komende jaar wel eens vol hebben. Genieten en het vele mooie kunnen zien en de goedheid van het leven kunnen ervaren is een gave van God. Maar ook ons handelen, ons doen, ons werken. Dan gaat het om datgene wat onze hand vindt……niet wat onze hand graait, grijpt of vasthoudt……….
Treffend hoe de Prediker ons eigenlijk op de handen wijst. Eerst spreekt hij over de hand van God. Dan spreekt hij over wat wij met onze handen mogen doen. Eten, drinken en ons kleden. Een knuffel geven aan een kind, de hand van een geliefde vasthouden en handelend in de wereld staan. In een gebroken wereld zijn dat momenten van geluk. Maar het zijn ook momenten om vanuit ons hart met onze handen cultuur scheppend en op kerkelijk erf bezig te zijn, mee bepaalt door onze visie en identiteit.
We hoeven het allemaal niet alleen te doen. De Prediker spreekt over Gods handen en onze handen. Hij belijdt en dat mogen wij met hem doen, dat ons leven in Gods hand rust en dat betekent dat we ons leven en alles wat zich daarin afspeelt, aan Hem mogen toevertrouwen. Ons leven toevertrouwen aan God betekent los kunnen laten wat ons belemmert in ons mens zijn zoals God dat bedoeld heeft. De kunst van het los laten is geen sprong in het duister want God vraagt het van ons en geeft ons er de basis voor. Hij laat niet los wat Zijn hand begon…….. God is de grote beeldhouwer van ons leven dat in zijn hand ligt. Met zijn handen is Hij rusteloos bezig om met “het ruwe materiaal” dat wij zijn, unieke mensen te maken naar zijn beeld. Loslaten is een beetje sturen om ruimte te maken voor God en vol vertrouwen ons leven in zijn handen te leggen.
Hij legde zijn rechterhand op mij: dat is de grond onder onze voeten op de weg die we gaan in 2020. We mogen onze hand in Gods hand leggen en loslaten, dat is de inzet van vertrouwen. Zo mogen we gaan, genieten en werken al wat onze hand vindt om te doen.
Wij wensen kinderen, jongeren en ouderen veel levensvreugde onder de beschermende handen van GodHet nieuwe jaar is al weer enkele weken oud. Voor de radio en de televisie kunnen we nog regelmatig gesprekken horen over goede voornemens en verwachtingen voor het nieuwe jaar. Dat is ons als mensen een beetje eigen: vooruit kijken. Wat zal de toekomst ons brengen?
Eén ding is zeker we mogen geloven dat we als gezegende mensen onderweg zijn iedere dag weer. Maar in deze tijd is er ook in toenemende mate de vraag: waar gaat het naar toe met deze wereld, met de kerk en met ons eigen leven?   Vragen te over als het gaat om allerlei veranderingen. Jongeren en jonge gezinnen lopen net als ouderen met veel onzekerheden rond. Zorgen te over als het gaat om de kinderen, kleinkinderen en onszelf want we beseffen meer en meer dat we kwetsbare mensen zijn.
We mogen geloven dat ons leven ligt in de hand van God als een kostbaar en kwetsbaar mens! Dat belijdt de Prediker en dat mogen wij met hem belijden. De Prediker heeft soms een wat donkere kijk op het leven maar hij is wel realistisch. Het lijkt in Prediker 9 wel of hij niet los kan komen van het verleden en het oude en vertrouwde. Dat is voor ons herkenbaar misschien.
Ondanks zijn toonzetting in de eerste verzen leert de Prediker ons geen pessimisme. Juist omdat we ons moeten realiseren dat ons leven eigenlijk maar kort is en dat ons leven hier op aarde vergankelijk is. Daarom wekt de schrijver ons op om van het alledaagse bestaan vooral te genieten, het leven te beleven en de mogelijkheden te gebruiken die we gekregen hebben. …….Om dat te realiseren kunnen we onze handen het komende jaar wel eens vol hebben. Genieten en het vele mooie kunnen zien en de goedheid van het leven kunnen ervaren is een gave van God. Maar ook ons handelen, ons doen, ons werken. Dan gaat het om datgene wat onze hand vindt……niet wat onze hand graait, grijpt of vasthoudt……….
Treffend hoe de Prediker ons eigenlijk op de handen wijst. Eerst spreekt hij over de hand van God. Dan spreekt hij over wat wij met onze handen mogen doen. Eten, drinken en ons kleden. Een knuffel geven aan een kind, de hand van een geliefde vasthouden en handelend in de wereld staan. In een gebroken wereld zijn dat momenten van geluk. Maar het zijn ook momenten om vanuit ons hart met onze handen cultuur scheppend en op kerkelijk erf bezig te zijn, mee bepaalt door onze visie en identiteit.
We hoeven het allemaal niet alleen te doen. De Prediker spreekt over Gods handen en onze handen. Hij belijdt en dat mogen wij met hem doen, dat ons leven in Gods hand rust en dat betekent dat we ons leven en alles wat zich daarin afspeelt, aan Hem mogen toevertrouwen. Ons leven toevertrouwen aan God betekent los kunnen laten wat ons belemmert in ons mens zijn zoals God dat bedoeld heeft. De kunst van het los laten is geen sprong in het duister want God vraagt het van ons en geeft ons er de basis voor. Hij laat niet los wat Zijn hand begon…….. God is de grote beeldhouwer van ons leven dat in zijn hand ligt. Met zijn handen is Hij rusteloos bezig om met “het ruwe materiaal” dat wij zijn, unieke mensen te maken naar zijn beeld. Loslaten is een beetje sturen om ruimte te maken voor God en vol vertrouwen ons leven in zijn handen te leggen.
Hij legde zijn rechterhand op mij: dat is de grond onder onze voeten op de weg die we gaan in 2020. We mogen onze hand in Gods hand leggen en loslaten, dat is de inzet van vertrouwen. Zo mogen we gaan, genieten en werken al wat onze hand vindt om te doen.
Wij wensen kinderen, jongeren en ouderen veel levensvreugde onder de beschermende handen van God
terug
 
 
 
 
Kerkdienst

26 juni
tentdienst in Easterein
10 uur
Voorganger: 
ds. D. Wijmenga

M.m.v. Corps Wilhelmina en gitaar

Deze dienst wordt niet opgenomen en is dus niet te volgen via de livestream








De diensten zijn ook te volgen via:
Kerkdienstgemist
 
 
Activiteiten "it Bynt"


Klik hier.
 
Een bakje koffie doen


Elke dinsdagmorgen staat van 10.00 tot 11.30 uur de koffie voor u klaar in It Bynt of in de toren van de Jacobikerk! Welkom!
 
Oproep voor de jeugd

 
Rock Solid

 
Update vanuit het jeugdwerk

Klik hier.
 
Privacyverklaring

        (klik op de afbeelding)
 
Historie Gereformeerde Kerken
Historisch overzicht over de voormalige Gereformeerde Kerk te Wommels.
(klik op de afbeelding)
 
Activiteitencommissie "it Bynt" nu ook op facebook!
Like en volg de facebooksite van de activiteitencommissie van "it Bynt". 
(klik op de afbeelding)
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.